بنیاد پیشبرد علم و فن آوری ایران نشاء علم 2008-935X 05 1 2014 12 22 The Critical Size of Research Groups and It’s Study in Iran اندازه بحرانی گرو ههای پژوهشی و بررسی آن در ایران 6 11 242425 FA میترا پیرحقی مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-6503-0815 علی اکبر صبوری دانشگاه تهران، مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک، تهران، ایران. 0000-0003-0604-9465 Journal Article 2014 12 22 The critical size of research groups is one of the most important factors that affects on the quality of the research. Varied empirical studies show that the average output of a scientific research group is directly proportional to its size and there is linear relationship between the quantity and quality of the scientific research group. But recently simple, sociophysical, agent-based model was used. The model suggests a linear relationship between group research quality and group quantity up a certain limit. It further suggests that above this size, research quality no longer increases significantly with group quantity due to a tendency for large research groups to fragment. This certain limit is upper critical mass that varies according to the field. Statistical studies on life sciences and biomedical topics of Iranian scientific community showed that the size of these research groups are very low than upper critical mass and it is necessary to improve the quality of Ira nian research groups. اندازه گرو ههای پژوهشی، یکی از عوامل بسیار مهمی است که کیفیت کار تحقیقاتی را تحت تأثیر قرار م یدهد. دانشمندان در ابتدا تصور م یکردند که هر چه تعداد اعضای گرو ههای پژوهشی افزایش یابد، کیفیت کار پژوهشی نیز بالا م یرود و یک ارتباط خطی بین کمیت و کیفیت گروه تحقیقاتی وجود دارد. اما مطالعات اخیر به صورت تجربی و نظری ثابت کرد که این ارتباط خطی بین کمیت و کیفیت گروه، تا یک حد خاصی حاکم است و پس از آن، افزایش بیشتر در تعداد اعضای گروه تأثیر چندانی در ارتقاء کیفیت پژوهش نخواهد داشت و د که براساس نوع رشته علمی متفاوت است. 􀀯􀀯 دن پیدا م یکند. این حد خاص، توده بحرانی حد بالا نامیده ش 􀀯􀀯 گروه تمایل به قطعه قطعه ش مطالعات آماری روی جامعه علمی ایرانی در رشت ههای علوم زیستی و پزشکی نشان داد که اندازه گرو ههای پژوهشی بسیار پایی نتر از توده بحرانی حد بالا م یباشد و نیاز جدی در جهت ارتقا کمیت گرو ههای پژوهشی ایران احساس م یشود. https://www.sciencecultivation.ir/article_242425_922077176c8c80a6d1b2e1b4cdbff85f.pdf