بنیاد پیشبرد علم و فن آوری ایران نشاء علم 2008-935X 10 2 2020 05 21 Effect of Curcumin on Diminishing Pathogenicity of Viruses تأثیر عملکرد کورکومین در جلوگیری از بیماری‌زایی ویروس‌ها 120 129 242706 FA علی اکبر موسوی موحدی مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-1707-8432 مهدیه رهبان مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران منصوره مظاهری پژوهشگاه استاندارد،پژوهشکده صنایع غذایی و فرآورده‌های کشاورزی، 0000-0001-8568-6694 Journal Article 2020 05 21 Curcumin, a natural compound derived from turmeric, has antioxidant, anti-tumor and anti-inflammatory activities. Accumulated evidence indicated curcumin plays an inhibitory role against infection of numerous viruses. Curcumin exerts its antiviral activity on various viruses through different mechanisms. These mechanisms involve either a direct interference of viral replication machinery or suppression of cellular signaling pathways essential for viral replication. Many studies have shown a direct interaction of curcumin with intracellular proteins to prevent viral replication. In addition, curcumin, due to its chemical properties can inhibit the viral infection of the host cell by interfering the viral membrane of enveloped viruses due to its hydrophobic properties and interaction with surface glycoproteins. In fact, curcumin reduces viral replication by inhibiting viral binding at the cell surface. This potential property of curcumin can be make it a candidate for an anti-viral drug design by increasing its bioavailability. In this article, it is suggested that the effect of curcumin on the coronavirus-19 be studied experimentally because this virus belongs to enveloped viruses and curcumin may be able to prevent the virus from entering the host cell by altering membrane fluidity due to its hydrophobic properties. کورکومین، ترکیب طبیعی مشتق شده از زردچوبه، فعالیت‌های آنتی‌اکسیدانی، ضدتوموری و ضدالتهابی دارد. شواهد بسیاری، نشان می‌دهد که این ترکیب نقش مهاری در عفونت‌های ایجاد شده ویروسی نیز دارد. کورکومین، فعالیت ضدویروسی خود را از طریق مکانیسم‌های مختلف، روی ویروس‌های مختلف اعمال می‌کند. این مکانیسم‌ها شامل مهار مستقیم سیستم تکثیر سلولی و یا مهار مسیرهای پیام‌رسانی لازم در تکثیر ویروس است. مطالعات بسیاری اندرکنش مستقیم کورکومین را با پروتئین‌های درون سلولی برای مهار تکثیر ویروس نشان می‌دهد. علاوه بر این، کورکومین با خصوصیات شیمیایی ویژه‌ای که دارد، می‌تواند با تأثیر بر روی غشا ویروسی به دلیل خاصیت آبگریزی خود و نیز اندرکنش با گلیکوپروتئین‌های سطحی، مانع ورود ویروس به داخل سلول میزبان شود. در حقیقت کورکومین مانع اتصال ویروس به سطح سلول می‌شود. این خصوصیت بالقوه می‌تواند کورکومین ‌را به‌عنوان یک ترکیب ضدویروسی در توسعه داروهای جدید با افزایش ویژگی فراهمی زیستی آن معرفی کند. علاوه بر این، در این مقاله پیشنهاد شده است که برای بررسی تأثیر کورکومین بر روی ویروس کووید-19، مطالعات آزمایشگاهی صورت پذیرد؛ زیرا این ویروس از نوع ویروس‌های غشادار است و شاید کورکومین با توجه به ویژگی آبگریزی خود، با تغییر سیالیت غشا، بتواند از ورود ویروس به سلول میزبان جلوگیری نماید. https://www.sciencecultivation.ir/article_242706_43ce7cbf66e7a42ba00009e318633c31.pdf