بنیاد پیشبرد علم و فن آوری ایران نشاء علم 2008-935X 15 2 2025 11 22 Bioplastics and Their Role in the Circular Economy بیوپلاستیک‌ها و نقش آنها در اقتصاد چرخشی 198 206 731207 FA مهرناز شیرمحمدی پژوهشکده آبزیپروری آبهای جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران 0000-0002-9272-4385 فرحناز کیان ارثی پژوهشکده آبزیپروری آبهای جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران 0009-0001-3956-7990 Journal Article 2025 08 17 Bioplastics, as a sustainable alternative to conventional plastics, play a pivotal role in the circular economy. Derived from bio-based sources such as corn, sugarcane, or cellulose, or being biodegradable, these materials contribute to reducing plastic pollution and conserving resources by decreasing reliance on fossil fuels and mitigating greenhouse gas emissions. Bioplastics are classified into three main categories: fossil-based biodegradable, bio-based non-biodegradable, and bio-based/biodegradable. They are utilized in medical applications (e.g., sutures and tissue scaffolds), pharmaceuticals (tablet fillers), and tissue engineering (bone and cardiac regeneration). Characteristics such as biocompatibility, non-toxicity, and renewability make them an ideal choice for sustainable applications. However, challenges including high production costs, insufficient recycling infrastructure, and competition with food resources limit their widespread adoption. The circular economy facilitates the reuse and composting of bioplastics through mechanical, chemical, and biological recycling. This study emphasizes the role of bioplastics in waste reduction and the achievement of sustainable development, particularly in the healthcare industry, and proposes solutions to overcome existing challenges. بیوپلاستیک‌ها به‌عنوان جایگزینی پایدار برای پلاستیک‌های سنتی، نقشی کلیدی در اقتصاد چرخشی ایفا می‌کنند. این مواد، که از منابع زیست‌پایه مانند ذرت، نیشکر یا سلولز تولید می‌شوند یا زیست‌تخریب‌پذیر هستند، با کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی و انتشار گازهای گلخانه‌ای، به کاهش آلودگی پلاستیکی و حفظ منابع کمک می‌کنند. بیوپلاستیک‌ها در سه دسته اصلی شامل زیست‌تخریب‌پذیر مبتنی بر فسیل، زیست‌پایه غیرزیست‌تخریب‌پذیر و زیست‌پایه/زیست‌تخریب‌پذیر طبقه‌بندی می‌شوند. این مواد در پزشکی (مانند بخیه و داربست‌های بافتی)، داروسازی (پرکننده‌های قرص) و مهندسی بافت (بازسازی استخوان و قلب) کاربرد دارند. ویژگی‌هایی مانند زیست‌سازگاری، غیرسمی بودن و تجدیدپذیری، آن‌ها را به گزینه‌ای ایده‌آل برای کاربردهای پایدار تبدیل کرده است. با این حال، چالش‌هایی مانند هزینه‌های بالای تولید، کمبود زیرساخت‌های بازیافت و رقابت با منابع غذایی، پذیرش گسترده آن‌ها را محدود می‌کند. اقتصاد چرخشی با بازیافت مکانیکی، شیمیایی و بیولوژیکی بیوپلاستیک‌ها، امکان استفاده مجدد و تبدیل به کمپوست را فراهم می‌کند. این تحقیق بر نقش بیوپلاستیک‌ها در کاهش زباله و دستیابی به توسعه پایدار بویژه در صنعت مراقبت‌های بهداشتی تمرکز دارد و راه‌حل‌هایی برای غلبه بر چالش‌های موجود پیشنهاد می‌دهد. https://www.sciencecultivation.ir/article_731207_4c3639f90390b8439dbccfbf04144d7f.pdf