بنیاد پیشبرد علم و فن آوری ایران نشاء علم 2008-935X 16 1 2026 05 22 Industry 5.0: Drivers, Emerging Trends, and Policy Implications انقلاب صنعتی پنجم: پیشران‌ها، روندها و دلالت‌های سیاستی 104 113 738700 FA مجید برزنونی دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0001-9543-675X جلیل حیدری دهویی دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-4037-6670 احمد جعفرنژاد چقوشی دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-4912-9396 مهدی محمدی دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-3057-3953 ایوب محمدیان دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-8370-9538 Journal Article 2026 05 21 Extended Abstract<br>Objective: Industry 5.0 is increasingly being introduced as a new industrial paradigm that combines human-centeredness, sustainability, and resilience. This paper identifies the main drivers of this transition and discusses its policy implications for Iran.<br>Method: This study is based on a review of 1,421 Scopus-indexed documents published between 2019 and 2025. After screening and eligibility assessment, 47 articles were selected for the final analysis and examined through qualitative content analysis. Selected experiences from five countries in different regions were also considered to enrich the interpretation.<br>Results: The findings indicate that the future of Industry 5.0 is shaped by interconnected drivers, including digital governance, AI regulation, quantum technologies, human capital development, human-machine collaboration, supply chain resilience, business model transformation, circular economy, sustainable manufacturing, and smart technologies. It can be argued that Industry 5.0 should not be seen as a purely technological agenda, as its progress depends on the interaction between governance, institutional capacity, human resources, and sustainability-oriented policy. In addition, countries seeking to benefit from Industry 5.0 will need stronger regulatory frameworks, better prepared workforces, and more integrated industrial policies.<br>Conclusion: Industry 5.0 represents a broader development path that requires coordination between technology, governance, and social capacity. For Iran, progress towards this paradigm depends on strengthening data governance and artificial intelligence, promoting the development and adoption of enabling technologies, redesigning skills development systems, and aligning industrial policies with sustainability and resilience goals. انقلاب صنعتی پنجم به‌عنوان پارادایمی نوین در توسعه صنعتی، بر انسان‌محوری، پایداری و تاب‌آوری تأکید دارد. این مقاله با هدف شناسایی پیشران‌ها و روندهای مؤثر بر آینده عصر صنعت ۵.۰، بر پایه مرور نظام‌مند ادبیات و تحلیل محتوای کیفی تدوین شده است. در تفسیر یافته‌ها، تجارب منتخب بین‌المللی نیز برای غنی‌سازی بحث و استخراج دلالت‌های کاربردی برای ایران لحاظ شد. نتایج نشان می‌دهد که حکمرانی دیجیتال، تنظیم‌گری هوش مصنوعی، فناوری‌های کوانتومی، توسعه سرمایه انسانی، همکاری انسان و ماشین، تاب‌آوری زنجیره‌های تأمین، اقتصاد چرخشی و فناوری‌های هوشمند از مهم‌ترین عوامل شکل‌دهنده این گذار هستند. یافته‌ها همچنین بیانگر آن است که موفقیت در مسیر صنعت ۵.۰ تنها به پیشرفت فناوری وابسته نیست، بلکه به هم‌سویی حکمرانی، نیروی انسانی، پایداری و ظرفیت‌های نهادی نیاز دارد. ازاین‌رو، تقویت حکمرانی داده و هوش مصنوعی، توسعه و به‌کارگیری فناوری‌های توانمندساز، بازطراحی نظام مهارتی و همسوسازی سیاست‌های صنعتی با اهداف پایداری و تاب‌آوری از الزامات اصلی ایران در این مسیر به شمار می‌رود. https://www.sciencecultivation.ir/article_738700_3c5a9e1aab3738db3f3bebe29527f135.pdf