بنیاد پیشبرد علم و فن آوری ایران نشاء علم 2008-935X 02 1 2011 12 22 Networks and Technology Clusters in Iran شبکه و خوشه های فناوری 65 69 242612 FA حجت اله مرادی پور مرکز سیاست گذاری و برنامه ریزی فناوری وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران. معصومه داستانی مرکز سیاست گذاری و برنامه ریزی فناوری وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران. Journal Article 2021 05 13 Technological clusters refer to an integrated entities composed of professionals with expertise knowledge, venture capital, companies with superior know-how and technologies that operate within an appropriate physical organizational set up. They are often located in specific geographical areas within the proximity of universities, science and technology parks and research centers where they are administered with a market oriented management that produce products and provide scientific services. Nowadays, these clusters are considered as a model for science-based economic development and as such economists consider clusters and networks as playing a key role in speedy utilization of innovation where they provide a competitive edge in worldwide competition. In the definition of clusters, factors such as geographic concentration and coherence or similarity of activity areas, specialty and division of functions that lead to inter-group working relationship as well as internal dependencies of technological companies, are emphasized. An important point in connection with economic development of societies that have been able to promote conditions for establishing clusters, is the fact that these developments and advantages gained, are consequence of setting up of such clusters. The most significant advantages include: increase in employment opportunities, knowledge exchanges and as a result, promotion of scientific know-how among companies, upgrade of level of specialty knowledge, strengthening of social communication. The u خوشه های فناوری ترکیب منسجمی از متخصصین، سرمایه های مخاطره پذیر ، شرکت های با فناوری های برتر و زیر ساخت های فیزیکی مناسب است که در مجاورت دانشگاه ها، پارکهای علم و فناوری و مراکز تحقیقاتی و در یک محدوده جغرافیایی مشخص با یک مدیریت بازار محور، محصولات و خدمات دانش محور را تولید می کنند. امروزه خوشه ها بعنوان مدلی برای توسعه اقتصادی مبتنی بر دانش مورد توجه قرار گرفته است. از این رو اقتصاددانان، خوشه ها و شبکه ها را بعنوان مزیت رقابتی جهانی و دارای نقش ویژه و کلیدی در بهره وری سریع از دستاوردهای نوآوری می دانند. در تعریف خوشه بر عواملی همچون؛ تمرکز جغرافیایی و تشابه حوزه فعالیت، تخصص و تقسیم وظایف که منجر به ارتباط درون گروهی و وابستگی های درونی نهادها شرکت های فناور می شود، تاکید می نماید. نکته مهم در خصوص توسعه اقتصادی جوامعی که شرایط ایجاد خوشه ها را مهیا نموده اند به مزایا و نتایج حاصل از شکل گیری خوشه بر می گردد. عمده ترین مزایا شامل؛ افزایش فرصت های کار و فعالیت، تبادلات دانش و در نتیجه هم افزایی دانش بین شرکت ها، افزایش سطوح تخصصی، تقویت روابط اجتماعی نام برد. اصل بنیادی این است که خوشه های منطقه ای این توانایی را دارند که اگر ایجاد شبکه های قوی اجتماعی کسب و کار تشویق گردد و نوآوری های موفق و مزیت های رقابتی ترویج می یابند. به همین خاطر بسیاری از کشورها در تدوین سیاست های خود روی ترویج نوآوری و شکل گیری خوشه های صنایع فناوری مرتبط در مناطق مختلف در جهت ایجاد رقابت و رشد اقتصادی تمرکز نموده اند.  https://www.sciencecultivation.ir/article_242612_6f615ebddc41ad029b66f974a1fcf30e.pdf