بنیاد پیشبرد علم و فن آوری ایران نشاء علم 2008-935X 02 1 2011 12 22 Theoretical and Logical Bases of Technology Education مبانی و منطق آموزش فنآوری 70 75 242614 FA ابوالفضل کیانی بختیاری بنیاد پیشبرد علم و فنآوری در ایران، تهران. علی اکبر خسروی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران. کامبیز پوشنه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران. Journal Article 2011 12 22 Technology Education and its promotion in public education is considered as one of important factors towards development of a country. During recent decades a field of study referred to as technology education, offered at different academic levels including four year college, MA and doctorate levels, has been initiated in developed countries within the context of an interdisciplinary education. As a Scientific and research discipline Technology Education promotes the technological literacy of learners to cope with their needs by manipulating the materials through experimental techniques and innovative approaches. According to psychological researches, technology education as an intelligent discipline organizes the mind of learners through problem solving and creativity promotion skills to impact their surrounding environments. In terms of educational philosophy, technology education beyond its role in development of certain skills is an approach to improve the attitude of learners regarding the reciprocal affects of technology and sociocultural affairs. Technology training as a course offering along with general education is initiated from the preschool and continues to higher education by special technology resources and professional teachers. With the help of technology education, methods of problem solving, innovative approaches and all useful and effective habits and life skills are taught. Technology training whether as a separate discipline or as an integrated with general public education, is enriched with scientific, philosophical and psychological bases. In this paper while describing some of these bases, we try to draw the attention of technology policy makers, curriculum developers and educationalists towards technological training. توسعه آموزش فناوری در آموزش عمومی یکی از شاخص های مهم در راستای توسعه کشور ها محسوب می شود. چندین دهه است که رشته ای بنام آموزش فناوری در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در برخی از کشورها با رویکردی بین رشته ای راه اندازی شده است. آموزش فناوری یک زمینه علمی و مطالعاتی است که توانایی انسان را در شکل دهی و تغییر دنیای فیزیکی در راستای تحقق نیازها از طریق دستکاری مواد و ابزار به کمک فن و تکنیک بالا می برد. به عنوان یک رشته آموزشی ، هدف آموزش فناوری، یاد دهی دانش و فنونی است که توسعه سواد فناوری را از طریق ارتقاء فعالیت های عملی و آزمایشگاهی برای دانش آموزان ایجاد نماید. آموزش فناوری در بسیاری از کشورهای توسعه یافته در قالب یک درس همجوار در آموزش عمومی از مقطع پیش دبستان آغاز می شود و تا مراحل تحصیلات عالیه ادامه می یابد. به کمک آموزش فناوری، روش های حل مساله، روش های پرورش خلاقیت، ایجاد و تقویت ذهن تحلیل گر و تمامی عادات و مهارت های مفید و اثر گذار در زندگی آموزش داده می شود. آموزش فناوری بصورت درس مجزا و یا همجوار در آموزش عمومی از منطق و پشتوانه علمی فلسفی و روانشناختی برخوردار است. از نظر روانشناختی آموزش فناوری یک زمینه علمی هوشمند است که می باید از طریق در گیر کردن ذهن فراگیران و پرورش فنون حل مساله، فن های خلاقیت، تفکر و یادگیری، آنها را وادار به انجام فعالیت نماید تا از طریق این فعالیت ها بتواند به شکل دهی محیط پیرامون و اثر گذاری بر محیط مبادرت ورزند. از نظر فلسفی نیز آموزش فناوری، مهارت آموزی صرف نیست. یکی از لوازم اساسی در ایجاد فهم و نگرش درست نسبت به رابطه متقابل فناوری با امور فرهنگی و اجتماعی است. این مقاله بدنبال آن است تا با بیان این مبانی توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان فناوری را به اهمیت آموزش فناوری جلب نماید. https://www.sciencecultivation.ir/article_242614_f06c699ed8f7e46bb5d48a8dd9a4c132.pdf